معرفی مرکز پژوهشی جندی‌شاپور 

    

دستاوردهای چشمگیر جوامع طی ادوار مختلف تاریخ مدون بشر، نشانگر این واقعیت است که برنامه‌ریزی به‌عنوان مهم‌ترین رکن رشد و توسعه سازمان‌های علمی و دانشگاهی پیوسته جایگاه ویژه‌ای داشته است.

دانشگاه صنعتی جندی‌شاپور به‌عنوان میراث دار دانشگاه باستانی جندی‌شاپور با قدمت 1750 سال پیش از سال 1355 به‌عنوان قطب علمی در شاخه صنعت در شمال خوزستان وظایف گسترده آموزش، پژوهش و همچنین حفظ و حراست از جایگاه و حیثیت علمی این مرزوبوم را بر عهده دارد بدین منظور نیاز به مطالعاتی است دانش‌بنیان، نو گرا و گسترش دهنده مرزهاي دانش که در عین حال از یکپارچگی لازم نیز بین بخش‌های مختلف برخوردار باشد. همچنین نیاز به بازشناسی هویت علمی و فرهنگی کشور , تکمیل حلقه دانشگاهی تحقیقات و تجارب موجود در بخش‌های دانشگاهی می‌تواند ما را در حصول به بازشناسی هویت علمی بومی سازي و تجاری‌سازی نتایج پژوهش، با تأکید بر تأمین و پاسخ‌دهی به نیازمندی‎هاي سازمان‌ها و نهادهای اجرایی حاکمیتی و مردم نهاد یاري نماید. 

 

فلسفه غایی برنامه‌ریزی بالا بردن احتمال موفقیت سازمان در دستیابی به نتایج مورد انتظار و مطلوب آن می‌باشد. داشتن برنامه، ضمن فایده آن به‌عنوان دستور کار مدیریت سازمان، یکی از اشکال برجسته پاسخگویی به طرف‌های ذی‌نفع بوده چارچوب گزارش عملکرد سازمان را نیز تعیین می‌کند. سازمان‌ها براي کسب جایگاه شایسته خود، نیازمند چهار گام اساسی هستند:  تعیین دقیق اهداف، برنامه‌ریزی، تمهید امکانات و اجراي مناسب برنامه‌ها. در این راستا یکی از پذیرفته‌شده‌ترین مدل‌ها، مدل برنامه‌ریزی استراتژیک یا راهبردي می‌باشد. این مدل برنامه‌ریزی، علاوه بر تهیه دستور کار مدون براي سازمان، به علت درگیري واحدهاي مختلف در مراحل تهیه برنامه، موجب ارتقاي سطح نگرش مدیران نیز می‌گردد.

در همین راستا در تدوین نقشه راهبردی دانشگاه در دستور کار مدیریت ارشد دانشگاه قرار گرفت. در این چارچوب وظیفه و تکلیف هر یک از واحدهاي دانشگاه در جهت تکمیل پازل استراتژیک دانشگاه مشخص شده است مرکز پژوهشی جندی‌شاپور باهدف اجراي سیاست کلی دانشگاه از یک سو و افزایش موفقیت سازمانی از سوي دیگر این پروژه را به انجام رساند.